Collectierichtlijnen geven studenten houvast bij het voldoen aan bepaalde verwachtingen binnen hun collectie. Denk aan wat de minimale eisen van het toetsplan zijn, of wat er wordt verwacht rond het verzamelen van feedback op verschillende verplichte meetmomenten.
Collectierichtlijnen worden per collectiesjabloon ingesteld door contentontwikkelaars. Zodra ze zijn ingesteld, zijn ze zichtbaar bovenaan het collectiedashboard.
Of richtlijnen als harde eisen worden gezien of eerder als houvast en ondergrens, verschilt per programma. Idealiter licht het programma dit duidelijk toe boven de weergave van de richtlijnen.
Omdat collectierichtlijnen alleen naar aantallen kunnen kijken, blijft er altijd een beoordelaar nodig om de kwaliteit van de collectie te beoordelen.
Grofweg zijn er drie soorten collectierichtlijnen:
Een paar eenvoudige voorbeelden:
Complexere regels zijn ook mogelijk:
Het combineren van dit soort voorwaarden - waarbij feedback of entries aan specifieke criteria moeten voldoen én de uitkomst van hun activiteitsbeoordeling een minimumdrempel moet halen - kan tot complexe situaties leiden. In die gevallen raden we sterk aan om altijd een beschrijving bij de collectierichtlijn toe te voegen om de bedoeling te verduidelijken.
Voor regels die entries met meerdere versies betreffen, wordt volgens één principe bepaald of een richtlijn behaald is:
Een richtlijn is alleen behaald als deze behaald zou zijn voor de laatst gepubliceerde versie van de entry - dat wil zeggen: de versie die standaard wordt getoond bij het openen van de entry.
Eerdere versies worden nooit op zichzelf beoordeeld. Dit betekent dat de volgende gevallen niet meetellen voor het behalen van een richtlijn:
In beide gevallen is de richtlijn niet behaald, omdat de laatste versie (v2) niet behaald is.